Erwin Mortier, De onbevlekte - De Bezige Bij

Wacht nog maar wat. Anders blijft er niemand over om mij op een hoop te vegen.’

Twintig jaar na zijn romandebuut Marcel verrast Erwin Mortier met een vervolg. In het kort bestek van De Onbevlekte klinkt een veelheid aan stemmen door, allemaal getekend door de wrange keuze en het onontkoombaar lot van hun broer, hun oom, hun zwager en peetvader Marcel in de Tweede Wereldoorlog. En ook spreekt hijzelf, alsnog, in brieven vanaf het Oostfront. In zijn kenmerkende verstilde, nuchtere, hier en daar bonkige en toch ook weer zwierige stijl schrijft Mortier over het Vlaams platteland, de oorlog en de nawerking daarvan tot in latere generaties. Over hoe mensen van alle tijden in voortdurend gevecht zijn, verscheurd door de wens tot zelfstandigheid en het innig verlangen naar verbinding. Hoe we worstelen met verwachtingen, van onszelf, van elkaar. Deze fraai geschreven roman krijgt door de uitgelezen compositie een meerduidigheid die tot de verbeelding spreekt.

Lees hier het juryrapport

Erwin Mortier, De onbevlekte